:)

سلام علیرضای عزیزم

نمیدونی چقد دلتنگتم...روزام تکراری و خشک و معمولی پشت سر هم میگذره و هیچ کاری هم نمیتونم بکنم

نمیدونی چقد سخته که انگار هم دارمت هم ندارم ، نمیدونی چقد سخته که میخوام تو چشات نگاه کنم و بگم

دوست دارم اما نیستی...نیستی...چه کلمه مضخرفی...اصلا به نظر من همه ی کلمه های دنیا بدون تو مضخرفن

کاش اینجا بودی ، درست همینجا...کنارم نشسته بودی و سرمو میذاشتم رو شونت و دلم قرص میشد که یه کوه پشتمه

علیرضای عزیزم تو این لحظه همه ی وجودم پر شده از تو   نمیدونی چقد دلم گرفته

نمیدونی...تو هیچی نمیدونی...از درون روح من خبر نداری وگرنه انقد بیخیال نبودی 

دوست دارم عزیزم همین